Τα οφέλη και οι κίνδυνοι του CrossFit

Παρμενο απο Βικιπαιδεια

Ερευνητικά δεδομένα από πρόσφατες μελέτες αναφέρουν ότι το άθλημα του CrossFit έχει ευεργετικά αποτελέσματα για το σώμα. Τέτοια είναι η βελτίωση της φυσικής κατάστασης των αθλητών, όπως επίσης και η θετική επίδραση στην ψυχολογία των αθλητών. Συγκεκριμένα, στο πρόγραμμα του CrossFit ενσωματώνονται αερόβια και αναερόβια στοιχεία, τα οποία βελτιώνουν την καρδιοαναπνευστική αντοχή, την αναερόβια ικανότητα και τη σωματική μάζα και σύνθεση (π.χ. μείωση του σωματικού λίπους, ΔΜΣ, περιφέρειας μέσης) των αθλητών. ^[7][8][9] Οι ασκήσεις του CrossFit θεωρούνται ότι είναι μέτριας έως υψηλής έντασης, κάτι το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε μέτριες με υψηλές τιμές καρδιακού ρυθμού (ΗRmax 53.5-95%), υψηλές τιμές RPE (7.3/10-19/20), αυξημένες τιμές λακτόζης στο αίμα (μ.τ. 1.2 με > 10 mmol− 1) και αυξημένα ποσοστά VO2max (μ.τ. 56.7-66.2%).^[6]

Από την άλλη, το CrossFit εμπεριέχει κινδύνους, όπως οι τραυματισμοί σε διάφορα σημεία του σώματος με τα πιο συνηθισμένα να είναι στον ώμο, στη μέση και στο γόνατο. ^[10] [11] Τα πιο συνηθισμένα είδη τραυματισμών είναι οι μυοσκελετικοί τραυματισμοί, αν και έχουν παρατηρηθεί και άλλα πιο σοβαρά, αλλά λιγότερο συνηθισμένα είδη τραυματισμών, όπως η ραβδομυόλυση (exertional rhabdomyolysis ή ΕR). Ένας μικρός αριθμός αθλητών εμφανίζει καρδιοαναπνευστικές διαταραχές, όπως επίσης νευρολογικές διαταραχές, όπως πονοκεφάλους, ημικρανίες, αδυναμίες και παραισθησία.^[11] Τα ποσοστά τραυματισμού στο CrossFit ποικίλουν, ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο προσδιορίζεται ο τραυματισμός από τους ερευνητές, από 19.4%^[10] έως 73.5%^[12]. Σε δύο έρευνες παρατηρήθηκε ότι το ποσοστό των τραυματισμένων ατόμων που χρειάστηκε να εγχειριστεί ήταν της τάξης του 7%.^[12][11]

Γενικά, τα ποσοστά τραυματισμού στο CrossFit είναι ανάλογα με αυτά άλλων ατομικών αθλημάτων, όπως η ολυμπιακή άρση βαρών, το τρέξιμο, και η αγωνιστική γυμναστική, αλλά λιγότερα σε σχέση με τα αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το rugby, και το ice hockey.^[13][6] Αυτό που έχει παρατηρηθεί είναι ότι οι άντρες είναι πιο επιρρεπείς στους τραυματισμούς από τις γυναίκες, αλλά και οι άπειροι αθλούμενοι χωρίς παρακολούθηση από τον γυμναστή.^[10] Τέλος, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος τραυματισμού στο σημείο το οποίο έχει τραυματιστεί στο παρελθόν. Για παράδειγμα, σε μια έρευνα με 54 γυμνασμένους αθλούμενους με ιστορικό τραυματισμού στις αρθρώσεις (π.χ. στον αστράγαλο κτλ.), παρατηρήθηκε ότι είχαν 3.75 περισσότερες πιθανότητες επανατραυματισμού στο σημείο αυτό.^[14]

Άλλοι πιο σοβαροί, αλλά λιγότερο συνηθισμένοι τραυματισμοί που παρατηρούνται στο CrossFit είναι η ραβδομυόλυση, η οφθαλμική δυσλειτουργία, το κοιλιακό άλγος, οι πνευμονικές δυσλειτουργίες, η φλεγμονή του όσχεου, η πρωτεϊνουρία, και η αφυδάτωση.^[11] Η ραβδομυόλυση είναι το αποτέλεσμα της βλάβης του μυϊκού ιστού λόγω της έντονης άσκησης, υψηλής θερμοκρασίας και αφυδάτωσης. Παρόλο που το CrossFit είναι μία έντονη μορφή άσκησης, η οποία μπορεί να προκαλέσει έντονη κόπωση, πόνο στους μύες, πρήξιμο των μυών, δύσπνοια, μυϊκό πόνο κατά την αφή και περιορισμένο εύρος κινήσεων, έχουν παρατηρηθεί μόλις 3 περιπτώσεις ραβδομυόλυσης σε τρεις έρευνες με συνολικό

 αριθμό 290 ατόμων.